Szałas
OBIEKT, INSTALACJA, FOTOGRAFIA WIELKOFORMATOWA, 2015
Praca realizowana w ramach projektu Obserwatorium miejskiego, „Granice”, Toruń

Działanie zrealizowane na osiedlu mieszkalnym TTBS przy ul. Gerwazego w Toruniu odnosi się do losów rodziny artystki i nawiązuje do momentu wejścia jej brata w dorosłość w tym miejscu. W ramach projektu artystka i jej brat wybudowali na terenie osiedla szałas, taki jaki zwykli stawiać w okresie swojego dzieciństwa. To tymczasowe schronie w naturalny sposób stało się miejscem zabaw dzieci mieszkających obecnie na osiedlu. Oprócz oczywistego sentymentalnego charakteru praca ma też inny wydźwięk. Konstrukcja wzniesiona przez dorosłe już rodzeństwo w kontekście osiedla i relacji rodzinnej jest ambiwalentna. Budowanie szałasu jest jedną z pierwotnych i powszechnych strategii przetrwania. Równie często czynność ta przynależy do świata dziecięcych zabaw i fantazji. W obu wypadkach wiążę się ona z umiejętnościami pionierskim i adaptacyjnymi, a efekt tych praca stanowi pierwszą podstawową konstrukcję, schronienie – archetyp domu. Istotną rzeczą dla projektu jest relacja pomiędzy artystką, a jej bratem. W trakcie wchodzenia w dorosłość więź powstała w dzieciństwie przewrotnie zintegrowała tą dwójkę w poczuciu osamotnienia, lęku przed bezdomnością i chorobą. „Pierwszy szałas” dorosłego rodzeństwa jest próbą odczarowania relacji opierającej się na wspólnym poczuciu porażek i przypomnieniem tych ciepłych utraconych więzi. Ta prywatna melancholia okazuję się osobliwe funkcjonalna, otwierając kanał komunikacji z nadchodzącą, niepewną i być może nomadyczną przyszłością. Tymczasowość wzniesionej przez nich architektury w kontekście osiedla odnosi się do ogólnych problemów związanych z potrzebami mieszkaniowymi, jest też wyrazem tego uniwersalnego dążenia do lokalizacji samego siebie. Szałas okazał się tu być próbą zjednoczenia, momentem stworzenia wspólnoty, którą w naturalny sposób została przyjęta przez najmłodszych mieszkańców osiedla.